Βιολάντα: Προσωρινά κρατούμενος ο ιδιοκτήτης του εργοστασίου για τη φονική έκρηξη

Κρατούμενος μέχρι να απολογηθεί για το βαρύ κατηγορητήριο αναφορικά με τη φονική έκρηξη στην μπισκοτοβιομηχανία θα είναι ο ιδιοκτήτης στη «Βιολάντα» Κωνσταντίνος Τζιωρτζιώτης.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο ίδιος δεν έδωσε καμία απάντηση για τα όσα είδαν το φως της δημοσιότητας. Υπενθυμίζεται ότι ο επιχειρηματίας συνελήφθη μετά την αναβάθμιση της κατηγορίας από την Εισαγγελία Πρωτοδικών Τρικάλων.

Κλιμάκιο της Διεύθυνσης Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού έφτασε το απόγευμα του Σαββάτου (14/2) στην μπισκοτοβιομηχανία «Βιολάντα», προκειμένου να περάσει χειροπέδες στον ιδιοκτήτη της καθώς η κατηγορία της πρόκλησης εμπρησμού και έκρηξης μετατράπηκε από αμέλεια σε κακούργημα, δηλαδή από ανθρωποκτονία εξ αμελείας, με ενδεχόμενο δόλο έπειτα από τα λάθη που εντοπίστηκαν.

Ο επιχειρηματίας μετά τη σύλληψή του μεταφέρθηκε στο κτήριο της Πυροσβεστικής και ακολούθησε η μεταγωγή του στα δικαστήρια, όπου απολογείται για τις νέες κατηγορίες ενώπιον του ανακριτή Τρικάλων.

Υπενθυμίζεται ότι ο Κωνσταντίνος Τζιωρτζιώτης της «Βιολάντα», είχε συλληφθεί στις 27 Ιανουαρίου μαζί με τον τεχνικό ασφαλείας και τον υπεύθυνο βάρδιας και τους αποδόθηκαν οι κατηγορίες για ανθρωποκτονία από αμέλεια που είναι πλημμεληματικού χαρακτήρα, έκρηξη, εμπρησμό από αμέλεια και σωματικές βλάβες. Και οι τρεις κατηγορούμενοι είχαν αφεθεί ελεύθεροι χωρίς περιοριστικούς όρους.

Οι αναφορές για οσμές αερίου που δεν ελέγχθηκαν

Σύμφωνα με πληροφορίες της ΕΡΤ, οι έρευνες αποκάλυψαν πως πριν από πέντε μήνες υπήρξαν έντονες αναφορές για οσμές αερίου, στην μπισκοτοβιομηχανία «Βιολάντα», οι οποίες ωστόσο δεν ελέγχθηκαν ποτέ ουσιαστικά. Πηγές αναφέρουν ότι ιδιώτης εμπειρογνώμονας που κλήθηκε να αξιολογήσει την κατάσταση αποχώρησε μετά από οικονομική διαφωνία με τον ιδιοκτήτη, με αποτέλεσμα το πρόβλημα να παραμείνει άλυτο.

Επίσης, διαπιστώθηκε ότι οι υπογειοποιημένες σωληνώσεις στερούνταν των απαραίτητων πιστοποιήσεων, ενώ οι υπέργειες δεξαμενές είχαν κριθεί ακατάλληλες ήδη από το 2019.

Συγκεκριμένα, οι δεξαμενές βρίσκονταν σε απόσταση μόλις 5,4 μέτρων από τα όρια της επιχείρησης, ενώ ο νόμος επιβάλλει ελάχιστη απόσταση 7,5 μέτρων. Παρά τις επισημάνσεις, οι δεξαμενές δεν μετακινήθηκαν, ενώ προκαλεί εντύπωση το γεγονός ότι δεν αποτυπώνονταν σε κανένα επίσημο τοπογραφικό διάγραμμα.